Post-Nostalgia

Το Design συναντά την ουτοπία

Χώροι, αντικείμενα, έντυπα, εικόνες
η υλική διάσταση της ζωής και του πολιτισμού
ίχνη και τεκμήρια της Ιστορίας
και των αναρίθμητων προσωπικών ιστοριών
οραματισμοί που προεκτείνονται στο μέλλον
μέσα στο χρόνο οι εφαρμοσμένες τέχνες ενσωματώνουν
το χρόνο της ανθρωπότητας

Το πρόγραμμα post-nostalgia επικεντρώνεται
στην έρευνα του Design ως υλικού φορέα
της ιστορικής και προσωπικής μνήμης
και του ουτοπικού οραματισμού

Τρία σημεία και ένα συμπέρασμα

Στo Design της περιόδου 1950-1970 εμφανίστηκε ένας μελλοντολογικός οραματισμός, με την υιοθέτηση στυλιστικών φουτουριστικών στοιχείων, αλλά και με την εικονογραφική και κινηματογραφική απεικόνιση της ζωής στο μέλλον. Παράλληλα, στην περιοχή της Αντικουλτούρας υπήρξε έντονος πειραματισμός με ουτοπικές αναζητήσεις στην αρχιτεκτονική, στις οπτικές τέχνες, κ.α. Η ιστορία δεν επιβεβαίωσε τις περισσότερες από αυτές τις «προβλέψεις», ενώ ακόμη και εκείνες που πραγματοποιήθηκαν, δεν είχαν την αναμενόμενη επίδραση στην κοινωνία και την καθημερινή ζωή. Είναι ενδιαφέρον ότι η σημερινή ανάμνηση αυτού του μελλοντολογικού-ουτοπικού Design δεν αφορά κάτι που υπήρξε, αλλά ένα μέλλον που δεν ήρθε ποτέ.

 

Το σύγχρονο Design επαναφέρει συχνά στυλιστικά στοιχεία της περιόδου 1950-1970, όχι με τον τρόπο του μεταμοντέρνου «νοσταλγικού» ρετρό, αλλά επιχειρώντας μια ουσιαστική επανασύνδεση με τα αισιόδοξα οράματα εκείνης της εποχής και, έμμεσα, με το ανολοκλήρωτο πρόγραμμα του μοντερνισμού. Έτσι, το παρελθόν επανεμφανίζεται στο παρόν ως επιθυμία για αλλαγή.

 

Το Design σε όλη την ιστορική του εξέλιξη ενσωματώνει πολλές φορές, ηθελημένα ή αθέλητα, αφενός τον οραματισμό για ένα καλύτερο μέλλον, αφετέρου μια ιδιαίτερη μορφή νοσταλγίας, όχι για τις «ωραίες εποχές» του παρελθόντος, αλλά για τα όνειρα που σημάδεψαν κάποιες εποχές και ποτέ δεν πραγματοποιήθηκαν. Και από τις δύο αυτές σκοπιές, εμφανίζει μια ουτοπική πλευρά, η οποία επικοινωνεί άλλοτε άμεσα άλλοτε έμμεσα με τον ευρύτερο κριτικό ουτοπικό στοχασμό.

 

Τα παραπάνω διαμορφώνουν ένα ενιαίο πεδίο έρευνας και μελέτης γύρω από το ουτοπικό περιεχόμενο του Design και την ιδέα μιας νοσταλγίας δευτέρου επιπέδου (post-nostalgia), η οποία εμπεριέχει την κριτική του «ρετρό», και αφορά «κάτι» το οποίο δεν υπήρξε ποτέ στην πραγματικότητα αλλά μόνο στο χώρο της επιθυμίας. Από αυτή την άποψη, η έννοια «post-nostalgia» αναφέρεται σε τρία αλληλένδετα δίπολα: α) μνήμη και «νοσταλγικά» στερεότυπα, β) πραγματικότητα και επιθυμία γ) ιστορικότητα και ουτοπία.

Περιγραφή

Το πρόγραμμα post-nostalgia έχει ως βασικό σκοπό την έρευνα, τη μελέτη και την εκπόνηση ατομικών έργων γύρω από την ιδέα του Design ως υλικού φορέα συλλογικής και ατομικής μνήμης, αλλά και κριτικού ουτοπικού οραματισμού.

 

Γενικότερα, το πρόγραμμα αποσκοπεί στην προαγωγή της μελέτης της ιστορίας και της θεωρίας των εφαρμοσμένων τεχνών, στην ανάδειξη των κοινών τόπων της επιστημονικής προσέγγισης και της καλλιτεχνικής εργασίας, καθώς και στην ανάπτυξη της συζήτησης γύρω από το ρόλο του Design στη ζωή, στην κοινωνία και στον στοχασμό, ειδικά σε τομείς και από σκοπιές που δεν είναι προφανείς.

 

Το πρόγραμμα έχει εφαρμοσμένο και θεωρητικό προσανατολισμό, πραγματοποιείται σε διάστημα δύο χρόνων (2016-2018), και περιλαμβάνει τέσσερις πενθήμερους σεμιναριακούς-εργαστηριακούς κύκλους, ενδιάμεση επιβλεπόμενη εργασία και τακτική επικοινωνία με τους συντονιστές-επιμελητές. Κατά την εξέλιξή του συμμετέχουν επισκέπτες εισηγητές από τον ακαδημαϊκό, επιστημονικό και καλλιτεχνικό χώρο.

 

Τα τελικά έργα, τα οποία μπορεί να είναι οποιασδήποτε μορφής (περιγραφικό κείμενο, δοκιμιακή μελέτη, βίντεο, φωτογραφία, σχέδιο, εικονογράφηση, τυπογραφία, multimedia, web-design, κατασκευή, εγκατάσταση, ήχος-μουσική, κ.λπ.), θα παρουσιαστούν σε εκθεσιακή και συνεδριακή εκδήλωση τον Δεκέμβριο του 2018, και σε ειδικά επιμελημένη έκδοση.

 

Τα ερευνητικά πεδία περιλαμβάνουν όλες τις μορφές των εφαρμοσμένων τεχνών στις χρονικές περιόδους 1950-1970 και 2000-2016 (γραφιστική, εικονογράφηση, κόμικς, φωτογραφία, ψηφιακό design, fashion design, βιομηχανικό σχέδιο, product design, αρχιτεκτονική, έπιπλο, κ.ά.), καθώς και θεωρητικούς τομείς, όπως ιστορία και θεωρία του Design, ιστορία του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, ιστορία της μαζικής κουλτούρας, ιστορία της τεχνολογίας, κριτική θεωρία, σημειολογία, κοινωνιολογία, κοινωνική ανθρωπολογία, ψυχανάλυση, κ.ά.

 

Ενδεικτική θεματολογία

-μελλοντολογικό και ουτοπικό Design της περιόδου 1950-1970

-συγκριτική ανάλυση σχεδιαστικών «οραματισμών» της περιόδου 1950-1970 για τον 21ο αιώνα και της πραγματικής εικόνας του σημερινού Design

-στυλιστική «αναπόληση» του παρελθόντος στο σύγχρονο Design

-ανίχνευση μελλοντολογικών και ουτοπικών στοιχείων στο σύγχρονο Design

-Design και μνήμη

-cyberpunk και δυστοπίες

-ουτοπικός στοχασμός και εφαρμοσμένες τέχνες

 

Το πρόγραμμα διοργανώνεται από τη Σχολή Βακαλό στην προοπτική της συμπλήρωσης 60 χρόνων από την ίδρυσή της (1958-2018).

Πρόγραμμα

Ιούλιος-Οκτώβριος 2016

Υποβολή αιτήσεων συμμετοχής

 

Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2016

Εξέταση αιτήσεων, συνεντεύξεις. Ανακοίνωση συμμετεχόντων

 

Ιανουάριος 2017

Σεμινάριο: εισαγωγικές εισηγήσεις, ιδέες, κατευθύνσεις, οργάνωση

 

Ιούλιος 2017

Σεμινάριο: παρουσίαση ιδεών, σχέδια projects, συζήτηση, κριτικός απολογισμός. Εισηγήσεις επισκεπτών ομιλητών

 

Ιανουάριος 2018

Σεμινάριο: παρουσίαση και συζήτηση εξέλιξης projects. Εισηγήσεις επισκεπτών ομιλητών

 

Ιούλιος 2018

Σεμινάριο: παρουσίαση projects σε ημιτελική μορφή, κριτικός απολογισμός, τελική καθοδήγηση

 

Δεκέμβριος 2018

Εκθεσιακή και συνεδριακή παρουσίαση. Έκδοση

Διοργάνωση

Διεύθυνση

 

Κωνσταντίνος Γουναρίδης, Διευθύνων Σύμβουλος της Σχολής Βακαλό

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1982. Σπούδασε στο τμήμα Ηλεκτρονικής του ΤΕΙ Αθηνών (ΒΑ) και εργάστηκε ως προγραμματιστής στον τομέα των αυτοματισμών κατοικιών. Είναι μέλος του Δ.Σ. και Διευθύνων Σύμβουλος της Σχολής Βακαλό, με εποπτεία στους τομείς της διοίκησης, των οικονομικών, του marketing και της επικοινωνίας. Ασχολείται ενεργά με τη θεσμική αναβάθμιση της ιδιωτικής ανώτατης εκπαίδευσης στην Ελλάδα και είναι μέλος του Δ.Σ του Συνδέσμου Ελληνικών Κολλεγίων.

 

 

Σχεδιασμός, Εκτελεστική διεύθυνση

 

Γιώργος Σ. Βλάχος, ιστορικός

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960. Ειδικεύεται στην πολιτιστική ιστορία και την ιστορία των ιδεών. Σπούδασε ιστορία, θεωρία της αισθητικής και οπτική επικοινωνία στην Αγγλία και την Ελλάδα. Είναι υπεύθυνος του θεωρητικού τομέα της Σχολής Βακαλό, διαπιστευμένος λέκτορας του Πανεπιστημίου του Derby, και μέλος του επιστημονικού συμβουλίου του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Επιστημών. Στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνονται ο αισθητισμός, η Παρακμή, τα κινήματα για το «ξεπέρασμα της τέχνης», και η κουλτούρα των δεκαετιών ’50 και ’60. Έχει εκδώσει μία μονογραφία στις εκδόσεις Έρασμος, ενώ κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε συλλογικές εκδόσεις, επιθεωρήσεις, καθώς και στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο.

 

Μίλτος Φραγκόπουλος, ιστορικός της τέχνης

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1951. Σπούδασε φιλοσοφία και ιστορία της τέχνης στην Αγγλία (BA, MPhil). Είναι Αναπληρωτής Διευθυντής Σπουδών στη Σχολή Βακαλό και Research Fellow in Art History του Πανεπιστημίου του Derby. Έχει δημοσιεύσει, μεταξύ άλλων, τα Εισαγωγή στην Ιστορία και τη Θεωρία του Graphic Design (Futura, 2006), «The Quest for Visual Thinking» στο E.Zantides (επ.), Visual Communication and Semiotics (Cambridge Scholars, 2015), «Advanced Art and Retarded Education» στο From Art School to Professional Practice (AICA, Paris, 2008).

 

 

Συντονισμός, επιμέλεια

 

Βαγγέλης Γεωργακόπουλος, εικαστικός καλλιτέχνης

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων (ΒΑ) και οπτική επικοινωνία & διαδραστικά μέσα (ΜΑ) στην Αγγλία και την Ελλάδα. Παρακολούθησε με υποτροφία τα σεμινάρια Developing Narrative Games / Online Worlds (Μόναχο, 2006) και Developing Narrative Content (Στουτγάρδη, 2007). Έχει διακριθεί με το εθνικό και το διεθνές βραβείο καινοτομίας και πολυμέσων Möbius (2005). Έχει εργαστεί ως σχεδιαστής/κατασκευαστής καλλιτεχνικού κοσμήματος, εικονογράφος, υφηγητής ψηφιακού μοντάζ, φωτογράφος, διακοσμητής και γραφίστας.

 

Μανώλης Ηλιάκης, αρχιτέκτονας/spatial designer

Γεννήθηκε στην Τρίπολη Αρκαδίας το 1973. Σπούδασε αρχιτεκτονική και spatial culture στη Γερμανία, την Αγγλία και την Ελλάδα (BA, MA) και έχει διακριθεί με υποτροφίες από ελληνικά και ξένα ιδρύματα (Goethe Institute, Danish Institute, Ίδρυμα Ι.Φ. Κωστοπούλου, κ.ά.). Διδάσκει αρχιτεκτονική σύνθεση και product design στη Σχολή Βακαλό, είναι διαπιστευμένος λέκτορας του Πανεπιστημίου του Derby, και έχει συνεργαστεί ως διδάσκων με πανεπιστήμια της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας. Έργα του γραφείου του YOLKSTUDIO έχουν βραβευτεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε ελληνικές και ξένες συλλογικές εκδόσεις και στον περιοδικό τύπο. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα και το Βερολίνο.

 

Βασίλης Μαρματάκης, γραφίστας

Γεννήθηκε στη Αθήνα το 1973. Σπούδασε graphic design στην Αγγλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία (ΒΑ, ΜΑ). Έχει εργαστεί ως art director στο χώρο της διαφήμισης και ήταν υπεύθυνος για εργασίες που διακρίθηκαν στα Ermis Awards. Υπήρξε ένας εκ των δύο συνιδρυτών του δημιουργικού γραφείου MNP, με πολλές βραβεύσεις σε ελληνικούς και διεθνής διαγωνισμούς. Από το 2011 εργάζεται ως freelance γραφίστας, διδάσκει στη Σχολή Βακαλό, και είναι διαπιστευμένος λέκτορας του Πανεπιστημίου του Derby. Το προσωπικό έργο του έχει διακριθεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ έχει παρουσιαστεί σε πολλές κριτικές δημοσιεύσεις.

 

 

Γραμματεία, επικοινωνία

 

Αργυρώ Δοξάκη

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1958 και σπούδασε πολιτικές επιστήμες (ΒΑ) και φωτογραφία. Έχει ασχοληθεί επαγγελματικά με τη φωτογραφία, ειδικευόμενη στις τεχνικές σκοτεινού θαλάμου. Για είκοσι χρόνια δίδαξε προγράμματα επεξεργασίας εικόνας και σελιδοποίησης στη Σχολή Βακαλό, ενώ παράλληλα έχει συνεργαστεί ως επιμελήτρια και μεταφράστρια με γνωστούς εκδοτικούς οίκους της Αθήνας. Από το 2013 είναι γραμματέας Διεύθυνσης της Σχολής Βακαλό.

 

 

Σχολή Βακαλό Art & Design

 

Ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1958, εισάγοντας τη συστηματική εκπαίδευση των εφαρμοσμένων τεχνών στην Ελλάδα. Εμπνευστές της ήταν ο Γιώργος Βακαλό, η Ελένη Βακαλό, ο Παναγιώτης Τέτσης και ο Φραντζής Φραντζισκάκης, ενώ από τη δεκαετία του 1970 συνέχισε υπό τη Διεύθυνση της Ε. Βακαλό, του Δανιήλ Γουναρίδη και του Τίμου Μίσιου. Παρέχει ανώτατες σπουδές στη γραφιστική, την αρχιτεκτονική εσωτερικού χώρου και το digital design σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Derby. Στο πλαίσιο της ευρύτερης πολιτικής της με σκοπό την ενημέρωση και την επιμόρφωση γύρω από τις εφαρμοσμένες τέχνες και το Design, διοργανώνει σεμινάρια, εκθέσεις και άλλες εκδηλώσεις, ενώ συνεργάζεται σε προγράμματα μεγάλης κλίμακας με ιδιωτικούς και δημόσιους φορείς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό

Συμμετοχή

Το πρόγραμμα έχει περιορισμένο αριθμό συμμετεχόντων (20 άτομα). Η συμμετοχή είναι δωρεάν και δεν συνεπάγεται καμία άλλη υποχρέωση, πέραν της προσωπικής δέσμευσης για συνεπή και ενεργή παρακολούθηση των εργασιών του προγράμματος, και εκπόνηση ατομικού έργου.

 

Η προθεσμία για την υποβολή αιτήσεων συμμετοχής έληξε στις 21 Οκτωβρίου 2016. Η ανακοίνωση των συμμετεχόντων στο πρόγραμμα θα γίνει τον Δεκέμβριο.

Επικοινωνία

(*)

(*)

(*)

Τα πεδία με (*) είναι υποχρεωτικά

Επιτυχής αποστολή Σας ευχαριστούμε για το μήνυμά σας!

Πρόγραμμα post-nostalgia

Σχολή Βακαλό Art & Design

Λάμπρου Κατσώνη 26, Λυκαβηττός, Αθήνα 11471, Ελλάδα

210-6442514

info@postnostalgia.eu

Design meets utopia

Spaces, objects, printed matter, images

material aspects of life and civilization

traces and documents of History

and the innumerable individual histories

visions extending to the future

within the flow of time the applied arts embody

the time of humanity

 

A research program

about Design as a material agent

of historical and personal memory

and utopian visions

 

 

Three points and a conclusion

 

In the postwar era, from 1950 to 1970, design presented a futuristic vision (evident in stylistic imagination, utopian experimentation in architecture, the visual arts, etc.), which was not proved true by history. Today’s recollection of this Design does not relate to something that actually existed, but to a future that never happened.

 

Contemporary Design frequently incorporates stylistic elements from the period 1950-1970, attempting a reconnection with the optimism of that era, and indirectly with the unfinished project of modernism. Thus, the past emerges in the present as a desire for change.

 

Design, in all its history, often embodies on the one hand visions for a better future, and on the other a special kind of nostalgia, not for the «good old times», but for the dreams characterizing certain epochs, which were never realized.

 

All these may form a unified research field around the utopian content of Design, as well as the idea of a second level nostalgia (post-nostalgia) that contains a criticism of «retro» attitudes, while it focuses on «something» that never existed in reality, but only in the realm of desire.

 

Description

 

The post-nostalgia program aims to provide scope for the research, study and production of individual works around the idea of Design as a material agent of collective and personal memory, as well as of critical utopian thought. More generally, the program seeks to contribute to the study of the history and theory of Design, to promote the common ground of scientific approach and artistic work, and to advance the discussion of the role of Design in life, society and thought, especially in areas and from perspectives that are not obvious.

 

The duration of the program is two years (2016-2018), developing through seminar cycles and the production of individual work in any form (narrative text, essay, video, photography, drawing, illustration, typography, multimedia, digital/web deign, installation, sound/music, etc.), concluding in an exhibition/conference event (December 2018) and a special publication.

 

Research areas include all kinds of applied arts in the periods 1950-1970 and 2000-2016, such as graphic design, illustration, comics, photography, digital design, fashion, industrial/product design, architecture, furniture design, etc, as well as theoretical fields, such as history and theory of Design, history of cinema and television, history of technology and mass culture, critical theory, semiotics, sociology, social anthropology, psychoanalysis, etc.

 

The post-nostalgia program is organized by the Vakalo Art & Design College (Athens, Greece) in the context of the celebration of its 60th anniversary (1958-2018)

 

Participation

 

Participation is free, and adult person may apply by 21 October 2016. The program has a limit of 20 participants. Applicants are selected on the basis of submitted creative work and a short essay on the program topics.

 

Organization

 

Direction

Konstantinos Gounaridis, CEO Vakalo Art & Design College

 

Executive Direction

Miltos Frangopoulos, art historian

George S. Vlahos, cultural historian

 

Coordination, Creative Direction

Vangelis Georgakopoulos, artist

Manolis Iliakis, architector/spatial designer

Vasilis Marmatakis, graphic designer

 

Secretariat, communication

Arghyro Doxaki

 

Vakalo Art & Design College

Founded in Athens, Greece, in 1958 by distinguished Greek scholars and artists, the Vakalo College was the first institute in Greece to provide higher education in Design. It currently offers BA courses in graphic, interior and digital design, and MA courses in visual communication and architectural design, in collaboration with the University of Derby (UK). The College mission is to provide a thorough and in-depth education in design, as well as to inform Greek public about the applied arts, and to raise awareness on the general importance and ubiquitous presence of Design in our lives.

 

post-nostalgia program

Vakalo Art & Design College

26 Lamprou Katsoni St., Athens 11471, Greece

2106442514

info@postnostalgia.eu